Kernelementen van deze wet zijn:

• een basisverzekering voor iedereen; hierin zit alle noodzakelijke hulp
• burgers kunnen elk jaar van verzekering of verzekeraar veranderen
• verzekeraars concurreren om de gust van de verzekerde
• zorgaanbieders worden door concurrentie aangezet tot betere kwaliteit
• compensatie voor mensen met lage inkomens

Verzekeren is verplicht
Alle inwoners van Nederland zijn verplicht een zorgverzekering af te sluiten. Verzekeraars zijn op hun beurt verplicht om iedereen die zich voor de basisverzekering aanmeldt, te accepteren.

De zorgverzekeraars stellen zelf de hoogte van de vaste (nominale) zorgpremie vast. De maandelijkse premie kan dus per verzekeraar verschillen. Kinderen onder de 18 jaar betalen geen premie.

Wettelijk basispakket
De overheid stelt het verzekerde pakket van de zorgverzekering vast. Voor behandelingen die buiten het pakket vallen, kunnen mensen zich aanvullend verzekeren. Dat is niet verplicht.

Per jaar kunnen er wijzigingen optreden in het basispakket; er kunnen vergoedingen toegevoegd worden of juist verdwijnen. Vanaf 2011 worden antidepressiva bijvoorbeeld niet meer voor alle vormen van depressie vergoed en worden anticonceptiemiddelen alleen vergoed voor vrouwen tot 21 jaar. Daarentegen wordt hulp bij het stoppen met roken wel vergoed. Alle veranderingen per 1 januari 2011 vindt u op www.veranderingenindezorg.nl.

Rolverdeling in het verzekeringsstelsel
De rolverdeling tussen de spelers in de zorg - verzekeraars, zorgverleners, mensen die zorg nodig hebben en de overheid - is in het nieuwe verzekeringsstelsel veranderd. Het nieuwe stelsel geeft meer ruimte om in te spelen op de behoefte van patiënten en cliënten.

• Zorgverzekeraars onderhandelen met zorgaanbieders over prijs, inhoud en organisatie van de zorg. Ze hebben een wettelijke zorgplicht voor hun verzekerden.
• Zorgverleners moeten meer prestatiegericht gaan werken en krijgen meer mogelijkheden om zich van elkaar te onderscheiden.
• Gebruikers van zorg krijgen meer keuzemogelijkheden en zeggenschap.
• De overheid regelt niet alles meer. Wel blijft zij verantwoordelijk voor de toegankelijkheid, betaalbaarheid en kwaliteit van de zorg

Verplicht eigen risico
Bij de invoering van de zorgverzekeringswet is ook de no-claim komen te vervallen. In plaats daarvoor is het verplichte eigen risico gekomen. Dit eigen risico geldt alleen voor verzekerden van 18 jaar en ouder. Een aantal vormen van zorg, zoals een cosult bij de huisarts of verloskundige, vallen buiten dit eigen risico.

Het eigen risico wordt per 1 januari 2011 verhoogd van165 euro (2010) naar 170 euro.

Chronisch zieken en gehandicapten worden financieel gecompenseerd. Deze groep wordt geselecteerd door te kijken naar specifiek medicijngebruik bij bepaalde aandoeningen.

Bekostiging
De basisverzekering wordt voor bijna de helft betaald uit de vaste premie. De verzekerde betaalt die vaste (nominale) premie aan de zorgverzekeraar. De overheid betaalt de premie van kinderen tot 18 jaar; ouders betalen hier niets voor.

Daarnaast betalen verzekerden een bijdrage die afhankelijk is van het inkomen. Afhankelijk van het soort inkomen is deze bijdrage 6,5 of 4,4 procent van het inkomen.

Meer informatie over inkomensafhankelijke bijdrage vindt u bij de Belastingdienst »

In geval van het hoge tarief vindt compensatie plaats. Werkgevers of een uitkeringsinstantie vergoeden dan de bijdrage. Over deze vergoeding moet belasting worden betaald. De opbrengst van deze bijdrage komt in een Zorgverzekeringsfonds.

Bron: Rijksoverheid.nl