De situatie
Een verloskundige doet op 8 oktober 2008 een controle bij een zwangere met een ziekte die een verhoogd risico geeft op complicaties. Het kindje komt een dag later levenloos ter wereld. Op 13 oktober wijzigt de verloskundige de status van de patiënte. Op 16 oktober wordt de wijziging ontdekt en op 24 oktober wordt de verloskundige op staande voet ontslagen. Tot aan het ontslag heeft ze gewoon gewerkt. De werkgever heeft na het ontslag op staande voet een voorwaardelijk verzoek tot ontbinding ingediend bij de kantonrechter. Dit verzoek is toegekend en de arbeidsovereenkomst is, voorzover die nog bestond, per 6 februari 2009 ontbonden.
Een verloskundige doet op 8 oktober 2008 een controle bij een zwangere met een ziekte die een verhoogd risico geeft op complicaties. Het kindje komt een dag later levenloos ter wereld. Op 13 oktober wijzigt de verloskundige de status van de patiënte. Op 16 oktober wordt de wijziging ontdekt en op 24 oktober wordt de verloskundige op staande voet ontslagen. Tot aan het ontslag heeft ze gewoon gewerkt. De werkgever heeft na het ontslag op staande voet een voorwaardelijk verzoek tot ontbinding ingediend bij de kantonrechter. Dit verzoek is toegekend en de arbeidsovereenkomst is, voorzover die nog bestond, per 6 februari 2009 ontbonden.
De vordering
De werkneemster beroept zich op nietigheid van het ontslag op staande voet en vordert loonbetaling over de periode van 24 oktober 2008 tot 6 februari 2009.
Het oordeel
Bij de beoordeling van de onverwijldheid van een ontslag op staande voet moet volgens de jurisprudentie worden uitgegaan van het tijdstip waarop de tot het ontslag bevoegde persoon op de hoogte is gekomen van de ontslagreden. De direct leidinggevende die op 16 oktober de wijziging ontdekte, was niet bevoegd de werkneemster te ontslaan. De Raad van Bestuur was dat wel en het ontslag is gegeven kort nadat die Raad werd ingeschakeld. Daarom oordeelt de kantonrechter dat het ontslag onverwijld is gegeven.
Voor wat betreft de dringendheid oordeelt de kantonrechter dat het heimelijke gedrag van de werkneemster niet door de beugel kan, maar dat het geen reden is voor ontslag op staande voet. De werkneemster is hangende het onderzoek niet geschorst en heeft tot en met 24 oktober gewoon gewerkt. Blijkbaar was de gedraging niet zo ernstig dat er direct actie nodig was. Er zijn ook verzachtende omstandigheden. De verloskundige, die nog maar beperkte werkervaring had, heeft waarschijnlijk in een opwelling ondoordacht gehandeld.
De kantonrechter wijst de vordering tot loondoorbetaling voor drie maanden toe (van 24 oktober 2008 tot 24 januari 2009).
LJN BL8854
Kantonrechter Middelburg
Ontslag op staande voet
Eerste aanleg
23 november 2009
Bron: mr. Ingrid Kooijman
- Het schizofrene dealjaar 2011
.jpg){kind=small}
In de Flexmarkt Webshop vind je als professional op het gebied van arbeidsbemiddeling de boeken, cd-roms en online producten die je helpen je ambities waar te maken. 
